بده و بستان سیاسی روسیه - آمریکا در سوریه

92/6/28
7:52 ع
دیپلماسی ایرانی: ورق بازی در سوریه برگشته است. سوریه عزم خود را برای پیوستن به پیمان منع گسترش تسلیحات شیمیایی علنی کرده است. به نظر می رسد که کابوس جنگ تا حدودی از سر سوریه دور شده است. بنابر آخرین اخبار ، سازمان ملل اعلام کرده است که تمام مدارک لازم برای پیوستن سوریه به معاهده منع گسترش تسلیحات شیمیایی را دریافت کرده و عضویت دمشق از 14 اکتبر آغاز می شود. بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل از توافق روز شنبه سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه با جان کری، همتای آمریکایی اش درباره سلاح های شیمیایی سوریه استقبال کرده و متعهد شده است که به اجرای این توافقنامه کمک کند. باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا نیز بلافاصله پس از توافق لاوروف و کری از این توافقنامه استقبال کرده و سران کشورهای اروپایی از جمله فرانسه وانگلستان وآلمان نیز از این توافقنامه ابراز خشنودی کردند.اما وزارت دفاع آمریکا، پنتاگون اعلام کرد، به رغم توافق اخیر جان کری و سرگئی لاوروف در خصوص از بین بردن سلاح های شیمیایی سوریه نیروهای آمریکایی همچنان در حالت آماده باش برای انجام هرگونه عملیات نظامی احتمالی علیه سوریه باقی خواهند ماند. دیدار سران کشورهای عربستان، اردن و امارات با فرانسوی ها در خصوص ادامه حمایت از مخالفان سوری هم نشان از سرخوردگی آنان برای حضور در میدان جنگ علیه سوریه است. شاید در این جبهه اختلافاتی با واشنگتن به دلیل تعلل در حمله به سوریه به وجود آمده است که سبب ایجاد نگاه متفاوتی به حل بحران در این کشور شده است. با دکتر بهرام امیراحمدیان، تحلیلگر مسائل بین الملل در خصوص پیوستن سوریه به پیمان منع گسترش سلاح های شیمیایی و نقش روسیه و امریکا و کشورهای عربی در این میان به گفتگو نشسته ایم:
روسیه و آمریکا طرح جدیدی را برای سوریه پیچیده اند. جزئیات این طرح و نقش روسیه در این داستان چیست ؟
در خصوص این مذاکرات باید به چند نکته بسیار مهم اشاره کرد: سوریه را متقاعد به اعتراف در خصوص سلاح های شیمیایی کرده اند. از سوی دیگر پیوستن به پیمان منع گسترش سلاح های شیمایی ، احتمال خطراتی که ممکن بود پس از سقوط و یا کناره گیری بشار اسد در صورت دسترسی نیروهای دولتی یا مخالف به این سلاح ها ایجاد کند را کاهش داده است. بر اساس توافق انجام گرفته این تسلحیات باید در اختیار سازمان ملل قرارگیرد و با نظارت این سازمان در نهایت این تسلیحات از میان برداشته شود.
به نظر می رسد که در این توافق جامعه جهانی به این نکات مثبت دست پیدا کرده و طبیعتا باید امتیازاتی به روسیه داده باشد. آنچه که مطرح شده از این بحث نشات می گیرد که روسیه همواره تاکید داشته که دولت سوریه از این سلاح ها استفاده نکرده است. این رویکرد به معنای آن است که سلاح های شیمیایی سوریه در کنترل روسیه و مستشارانی که در آنجا اقامت دارند، قرار گرفته است. بر همین اساس در مقابل امتیازاتی که به جامعه جهانی داده می شود و سبب کاهش هزینه قدرت های جهانی در حمله به سوریه خواهد شد درخواست شده که بشار اسد را به عنوان جنایتکار جنگی محاکمه نکنند چرا که بر اساس تعاریف موجود می تواند به عنوان جنایتکار جنگی معرفی شود.
از سوی دیگر باید به این نکته نیز اشاره کرد که نجات بشار اسد از محاکمه به سختی مورد پذیرش جامعه جهانی قرار می گیرد به دلیل آنکه تنها ایالات متحده امریکا نیست که این مساله را دنبال می کند بلکه نهادهای وابسته به سازمان ملل، حقوق بشر و عفو بین الملل در میان جوامع مختلف خواهان تعقیب آن هستند، همچنین افرادی که از جنگ در سوریه یعنی شهروندان سوری که آسیب دیده اند هم بدون شک به دنبال بازپس گیری آنچه که از دست داده اند خواهند بود. اگر 100 هزار کشته در درگیری های سوریه صد نفر هم عقبه داشته باشند جمعیت بسیار زیادی هستند که به طور حتم با دولت سوریه از نظر حقوقی و قانونی مشکل دارند. بنابراین در موضوع عدم محاکمه اسد در صورتی که این مساله پایان یابد تنها تضمین روسیه و امریکا کافی نخواهد بود بلکه این مساله در نهادهای حقوقی پیگیری خواهد شد.
امریکا اعلام کرده است که اگر سوریه پیمان منع استفاده را نقض کند، برای حمله به سوریه منتظر مجوز سازمان ملل نخواهیم ماند. شما این نگاه امریکا را پس از شک و تردید ها و در نهایت تصمیم به عدم حمله چگونه تفسیر می کنید؟
در اثتای آماده شدن برای حمله به سوریه جان کری به طور تلویحی در یک سخنرانی اعلام کرد که امریکا حمله نمی کند به شرط آنکه سوریه سلاح های شیمایی خود را به جامعه جهانی تسلیم کند که آنها معدوم شود. از این ابتکار کری روسیه بهره گرفت و وزارت خارجه این کشور به دلیل آنکه با سوریه رابطه نزدیکی دارد این موضوع را طرح کرده که در نهایت این ابتکار به نام روسیه تمام شده است. از آنجایی که روسیه قصد داشته تا نقشی در جامعه جهانی ایفا کند از این فرصت استفاده کرده و با نفوذی که در سوریه داشته توانسته آنها را به پای میز مذاکره کشاند و ولید معلم را وادار کرده تا اعتراف کند سلاح شیمیایی دارند و آنها را تحویل جامعه جهانی خواهند داد. از این جهت به نظر می رسد امریکا بر این تفکر پافشاری دارد که اگر این ابتکار هم کارساز نباشد و قصد داشته باشند برای ادامه بحران زمان بخرند حمله نظامی رخ خواهد داد، به دلیل آنکه امریکا در ابتدا صحبت از یک هفته کرده بود و سپس 15 روز شد و در حال حاضر مهلتی یک ماهه داده اند. باید اشاره کرد که این فرایند طول خواهد کشید و جابجایی این سلاح ها بسیار حساس و هزینه بر است چراکه در میانه راه معدوم شدن ممکن است از سوی تروریست ها حملاتی صورت گیرد که بحران را جدی تر کند. به همین سبب وقت یک هفته ای که امریکا داده در عمل نقض آن مذاکرات است و به نظر می رسد امریکا همچنان مترصد حمله است.
بنابراین هرگونه کوتاهی منجر به فاجعه ای خواهد شد. بدین معنا که اگر میان دولتمردان سوریه افرادی باشند که قصد ایجاد مشکلاتی برای دولت سوریه داشته باشند در این کار تعلل می کنند و بهانه ای به دست امریکا می دهند تا ایالات متحده حمله کند. بنابراین به نظر می رسد بهترین راه آن است که هر چه زودتر ضرب العجلی تعیین کنند و در برنامه زمان بندی دولت سوریه تعهدپذیر باشد تا از این فاجعه جلوگیری کنند، در غیر این صورت امریکا منتظر است که اقدامات نظامی خود را به سرانجام برساند که در نهایت منطقه را به آشوب خواهد کشید.
فرانسه با سه کشور عربی عربستان، امارات و اردن توافق کرده اند که همچنان حمایت خود را از مخالفان سوری ادامه دهند. آیا می توان گفت که در حال حاضر اختلافی میان این کشورها با امریکا بر سر حمله به سوریه پیش آمده است و یا به عبارت دیگر این سه کشور عربی از عدم حمله به سوریه سرخورده شده اند؟
فرانسه و کشورهای عربی و امریکا می توانند به موازات هم اقدام کنند و یا به تنهایی. فرض محال این است که اگر امریکا به سوریه حمله کند و ماشین نظامی این دولت را تضعیف کند بالاخره باید جایگزینی برای دولت پیدا شود و آنها نباید افراد وابسته به نیروهای افراطی و القاعده ای باشند که در آن صورت همه متضرر خواهند شد به ویژه کشورهای همسایه ای که به نوعی از مخالفان میانه رو حمایت می کردند. از این منظر است که جبهه دیگر قصد دارد در حین آنکه دولت سوریه به تعهدات خود برای خلع سلاح شیمیایی عمل می کند و در زمانی که این دولت تضعیف می شود نیروی جایگزینی پیدا کنند که جزو گروه های افراطی نبوده و به تعهدات بین المللی نیز پایبند باشد. همچنین تسلیحاتی که تا به امروز در اختیار مخالفان بوده تسلیحات سبک بوده است و از این پس لازم است برای توازن قوا مخالفان به سلاح های استراتژیک دست پیدا کنند. از این منظر است که پیش از این نیز دربرنامه فرانسه و برخی از کشورهای عربی ارسال کمک های تسلیحاتی به معترضین سوری وجود داشت اما زمان آن را اعلام نکرده بودند. در حال حاضر زمان آن رسیده که اقدام کنند تا بتوانند در تحولات موازنه قوایی که در سوریه صورت می گیرد نقش آفرینی کنند و از فاجعه ای که منتظر آن هستیم جلوگیری شود.
همانند مصر که امریکا دخالتی نکرد و عربستان به تنهایی از مخالفان مرسی حمایت کرد؟
خیر، مساله مصر و سوریه بسیار متفاوت است چراکه مخالفان مرسی پشتیبانی با عنوان ارتش داشتند اما در سوریه ارتش با دولت است و یا به معنای دیگر ارتشی ایدئولوژیک می باشد، در مصر ساختار ایدئولوژیکی برای ارتش وجود نداشت که در نهایت شاهد بودیم با قدرتی که در دست داشت از مردم حمایت کرد. در حالیکه وضعیت در سوریه متفاوت است به دلیل آنکه مخالفانی که در برابر دولت قرار گرفته اند مسلح هستند یعنی جنگ داخلی است در صورتی که در مصر جنگی وجود نداشت مخالفان حضور داشتند اما از اسلحه استفاده نمی شد چراکه ساختار اخوان المسلین کاملا متفاوت است. نوع دخالت عربستان هم بر این اساس متفاوت خواهد بود. عربستان در بحرین نیروی نظامی می فرستد، در مصر 6 میلیارد دلار کمک می کند و در سوریه نیز به نحو دیگری برای مخالفان سلاح ارسال می کند که تمامی این تلاش ها درجهت تامین منافعش است.
امیر کویت با اوباما دیداری داشته، این دیدار و مذاکره را در کجای پازل تحولات خاورمیانه و بحران سوریه قرار می دهید؟
اگر قصد رصد تحولات منطقه را داشته باشیم کویت منطقه خوبی است به دلیل آنکه قلب پایگاه های نظامی در خلیج فارس به حساب می آید طبیعی است که این کشورها روابط نزدیکی دارند به اضافه آنکه قدرت نظامی برای جلوگیری از حمله های احتمالی از سوی کشورهایی همچون سوریه موجود نیست. بر همین اساس در جنگ خلیج فارس هم شاهد بودیم آنچه که سبب پایان اشغال کویت شد نیروهای نظامی کویت نبودند بلکه نیروهای امریکایی بودند که وارد عمل شده و رفع اشغال کردند. دولت کویت که متحد امریکاست علاقه دارد این رابطه را به ویژه در شرایط کنونی به هر شکلی حفظ کند و در دادن پایگاه به امریکا هم قطر و بحرین اعلام آمادگی کردند.
تحریریه دیپلماسی ایرانی/14
انتشار اولیه: یکشنبه 24 شهریور 1392/ باز انتشار: پنجشنبه 28 شهریور 1392
92/6/28
7:44 ع
رئیس جمهور سوریه طی اظهاراتی به خاطر حمایت های مسکو از دمشق در مقابل تهدیدات آمریکا و دیگر کشورهای مخالف سوریه ابراز قدردانی کرد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از شبکه خبری المیادین، "بشار اسد" رئیس جمهور سوریه در مصاحبه خود با شبکه خبری فاکس نیوز که امروز (چهارشنبه) بخش هایی از آن منتشر شده است، به خاطر حمایت های روسیه از کشورش در مقابل تهدیدات آمریکا و دیگر کشورهای مخالف دمشق ابراز قدردانی کرد.
وی همچنین گفت: مواضع روسیه امیدهای جدیدی را برای ایجاد توازن بین المللی زنده کرده است.
92/6/28
7:37 ع
به گزارش فارس به نقل از العهد، امروز درگیری های شدیدی در نزدیکی گذرگاه مرزی السلامه در منطقه اعزاز بین عناصر مسلح دولت عراق و شام و گردان طوفان شمال ایجاد شد.
ساعتی پیش دولت عراق و شام از تسلط کامل بر شهر اعزاز در منطقه مرزی ترکیه خبر داده و اعلام کرد این شهر را از ارتش آزاد سوریه گرفته و بر آن مسلط شده است، این گروه ها اعلام کردند که بعد از درگیری های شدید موفق به این اقدام شده اند.
مقامات گردان طوفان شمال نیز در گفت وگو با شبکه المیادین به تسلط شبکه وابسته به القاعده بر این شهر اذعان کرده است.
از سوی دیگر خبر می رسد که دولت اسلامی عراق و شام دستکم 100 فرد مسلح از ارتش آزاد را در جریان تسلط بر شهر اعزاز به اسارت گرفته است.
دولت عراق و شام همچنین نیروهای گردان های موسوم به نوادگان رسول را در دیر الزور محاصره کرده و تعدادی از فرماندهان ارتش آزاد را بازداشت کرده اند.
92/6/24
7:26 ع
دیپلماسی ایرانی: مصر بعد از انقلاب یا کودتای مردمی علیه حکومت اخوان المسلمین که اگر ارتش نبود و حمایت های ضروری را انجام نمی داد، وارد نوعی از بی ثباتی و ناآرامی مفرط می شد، به سمت جنگ داخلی پیش نرفت. اما همچنان نگرانی از این مساله وجود دارد.
از یک سو جریان های اسلامی تندرو عملیات خود را علیه پلیس و نیروهای امنیتی و ارتش و نهادهای رسمی در سینا افزایش داده اند و از سوی دیگر فعالیت های خود را تا آن جا گسترش داده اند که شامل منطقه پیرامون کانال سوئز و شهرهای آن نیز شده است. هیچ چیز هم مانع آن نمی شود که توسعه فعالیت خود را به عمق مصر حتی قاهره گسترش ندهد. از این بابت می تواند گفت که شاید این مساله سبب شود تا مقام هایی که در راس قدرت ایستاده اند تحریک شوند که دست به یک معامله دو جانبه با اخوان المسلمین، که دومی اولی را غیر قانونی، سرکوبگر و دست نشانده می داند، بزند. به ویژه بعد از این که در جریان اعتراض های خود در رابعة العدویه و النهضه و کشته و زخمی های بسیاری که دادند، به همراه بسیاری دیگر از جریان های اسلامی به زیر زمین ها رفتند تا عملیات مسلحانه زیرزمینی را علیه دولت "کودتایی" آغاز کنند. مساله ای که غرب به شدت از آن می ترسد.
دشمنان اخوان همواره اظهارات یکی از رهبران این جریان، محمد البلتاجی را تکرار می کنند که در بالاترین منطقه اعتصاب کنندگان در مسجد رابعه العدویه عملیات امنیتی و نظامی علیه ارتش و پلیس در سینا را به کودتایی که علیه پرزیدنت مرسی و اخوان المسلمین انجام شد، ربط داد و خواستار احترام به قانون شد تا امنیت به شبه جزیره مصر باز گردد.
آیا رهبران اخوان المسلمین مصر این تصمیم بزرگ را می گیرند و برای برخورد با حکومت موقت به خشونت پناه می برند تا کودتا یا انقلابی دیگر در مصر یا حکومتی که به زودی در مصر به وجود خواهد آمد، انجام دهند؟
یکی از رهبران اخوانی مهم عربی اعتراف کرد که بعد از این که این جریان در مصر تشکیل شد تصمیم به استفاده از خشونت گرفت و انفجارها و ترورها و سازمان های مسلح سری تشکیل داد. مساله ای که با عث قلع و قمع و سرکوب آن برای دهه های طولانی شد. او همچنین اعتراف می کند که جماعت اخوان المسلمین در سوریه مشابه همین تصمیم را در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد قرن گذشته میلادی اتخاذ کردند و این تصمیم خود را عملی کردند که باعث شد متحمل سرکوب های شدید شوند که آثار آن هنوز در آن کشور موجود است. همچنین سوریه وارد مرحله استبدادی مطلقی شد که رهبران آن از قومیت و عروبیت و وطن و دین و مذهب استفاده کردند تا اقلیت را بر اکثریت حاکم کنند و تلاش کنند تا این نظام را تثبیت و ابدی کنند.
اما همان رهبر اخوانی مهم تاکید می کند که بعد از این که آنها را از قدرت کنار گذاشتند، دو تصمیم مهم گرفتند؛ اول، رد خشونت و امتناع از ادامه آن و این تصمیمی است که امکان بازگشت از آن وجود ندارد حتی اگر شدیدترین سرکوب ها و قلع و قمع ها و ستم ها در حقشان اعمال شود. آنها به زندان افتادند اما زندان آنها را نترساند، در دادگاه های صوری مورد تعدی قرار گرفتند اما این تعدی باعث نشد تا از تصمیمشان بازگردند. اما دوم، تمسک بی بازگشت به شرع اسلام حتی اگر مورد شدیدترین رفتارها و فشارها قرار بگیرند. اما وقتی که سوریه دچار ناآرامی شد، همان رهبر اخوانی می گوید که اخوانی های موجود در سوریه نیز تحت همین فشار قرار گرفتند، هزاران نفر از اخوانی ها به همراه خانواده ها و نزدیکانشان زندانی شدند و مهاجرت کردند. اما هیچ کدامشان سازمان مسلح تشکیل ندادند و به سمت عملیات مسلحانه نرفتند. آنها می گویند که در عرصه سیاسی مصر فقط خودشان نیستند. اسلام گرایان دیگری نیز هستند که به عملیات نظامی معتقدند و در گذشته به آن پناه برده اند. اخوان همچنان معتقدند که باید به راهی که به آن اعتقاد دارند، پایبند باشند حتی اگر بنا باشد به خاطر افکارشان به زندان بیفتند.
پس این جریان های اسلامی ای که دست به خشونت می زنند، کیستند؟ جریانی که تحت پوشش اخوان خشونت می کنند و اخوان می گوید نه از آنها خواسته که دست به این کارها بزند و نه می تواند مانع از آن شود که آنها کارشان را نکنند. این فکری است که مقام های نظامی و امنیتی مصر بعد از بروز انقلاب و قبل از شروع تظاهرات رابعه العدویه و النهضه نیز از آن خبر داشتند.
درباره حماس فلسطین که شاخه فلسطینی اخوان است، چه می توان گفت؟ آیا به جریان های اسلامی در شبه جزیره سینا در فعالیت علیه ارتش و نهادهای امنیتی کمک می کند؟
نمی توانیم منکر شویم که رهبر اخوان باید خودش اخوانی باشد. اما به هر حال نوار غزه در اختیار جریان واقعا تندرویی است که تلاش دارد این منطقه را مکانی امن برای اسلام گرایان تندرو کند اما به هیچ وجه حاضر نیست جایی امن برای القاعده شود اگر چه در برخی احیان اندیشه هایش به القاعده نزدیک می شود.
آیا اعراب و اخوانی های اسلام گرا فکری برای قدرت فعلی در مصر امروز کرده اند؟ کسی نمی داند که واقعا چه در ذهن اخوانی ها می گذرد. آیا واقعا منتظرند که تحولی به سود آنها رقم بخورد؟ بهترین جواب برای این سوال ها این است که "خدا می داند" که مردان دینی این جریان چه تصمیمی برای آن گرفته اند و آینده از آن چه کسی خواهد بود.
منبع: النهار/تحریریه دیپلماسی ایرانی/11
92/6/24
7:20 ع
دیپلماسی ایرانی: بر اساس گزارشی که در روزنامه وال استریت ژورنال منتشر شد، واشنگتن نسبت به پیامی که تهران به گروه های شبه نظامی عراقی داده و از آنها خواسته است که در صورتی که ایالات متحده به سوریه حمله کرد به سفارت این کشور در بغداد و دیگر منافع امریکا در عراق حمله کنند، ابراز نگرانی کرده است. اطلاعاتی که هیچ منبع دیگری تا کنون آن را تایید نکرده است. اما اگر این اطلاعات صحیح باشد می توان گفت که همچنان تهران خود را در معرض تهدید مستقیم امریکا نمی داند و همچنان به جنگ نیابتی توسط یارانش و گروه های شبه نظامی وفادار به خود در منطقه اعتماد دارد. این وسیله ای است که یک کشور می تواند بدون پیاده کردن نیروی نظامی از آن استفاده کند و ایران نیز گمان می کند که به این ترتیب می تواند در صورتی که جنگی علیه سوریه در بگیرد و اوضاع خطرناک تر شود از این گزینه استفاده کند.
البته لازم به ذکر است که جمهوری اسلامی ایران ادعای یاد شده را قویا تکذیب کرده است.
به گزارش شبکه خبری سی ان ان، حقیقت این است که جمهوری اسلامی ایران منطقا قصد رویارویی با ایالات متحده امریکا را ندارد و حتی اگر بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه، متحد استراتژیک ایران که تهران همه گونه حمایتی را از آن می کند، مورد حمله قرار بگیرد، بعید است که جمهوری اسلامی ایران بخواهد به جنگ مستقیم با امریکا برخیزد. حتی گفته می شود که به هم پیمان لبنانی خود، حزب الله شیعی که با نیروهایش وارد سوریه شده تا کنار اسد با مخالفانش بجنگد، گفته است که فعلا علیه امریکا وارد عمل نشود. این نشان می دهد هر دوی آنها می دانند که در صورت جنگ با امریکا نمی توانند به فکر پیروزی باشند.
از زمانی که باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده امریکا گفت که قصد حمله نظامی به سوریه را در پاسخ به استفاده از سلاح شیمیایی در این کشور دارد و برخی از کشورهای هم پیمان امریکا اعلام آمادگی کردند که با واشنگتن در این حمله همراه می شوند، مخالفان این حمله هشدار دادند که مرزهای این جنگ محدود به سوریه نخواهد بود و ممکن است همه خانواده جهانی را در بر گیرد.
ایران شیعی معتقد است که حکومت اسد از جنگ داخلی ای که در آن دچار شده و با مخالفان سنی اش می جنگد، پیروز خارج خواهد شد.
این در حالی است که گفته می شود در داخل ایران بر سر چگونگی تعامل با پرونده سوریه اختلافاتی وجود دارد. همین اختلافات بر سر پرونده هسته ای ایران نیز مشاهده می شود. جناح تندرو معتقد است که باید با جدیت برنامه هسته ای را دنبال کرد و حتی اگر کار به جنگ با ایالات متحده رسید با این کشور جنگید در حالی که جناح میانه رو که حسن روحانی، رئیس جمهوری جدید ایران رهبری آن را بر عهده دارد، معتقد است که باید چهره بین المللی ایران را بهبود بخشید که در همین راستا در اقدامی بی سابقه به یهودیان دنیا سال جدید یهودی را موسوم به "هوش راشناه" را تبریک گفت و وزیر امور خارجه اش نیز هولوکاست را تایید کرد.
نشانه دیگری که می توان بر سر اختلاف میان مسئولان ایرانی بر سر پرونده سوریه برشمرد، اظهاراتی است که به نقل از اکبر هاشمی رفسنجانی منتشر شد که در آن اسد را مسئول حمله شیمیایی دانست اگر چه هاشمی بعدا اظهارات منسوب به خود در این زمینه را رد کرد.
با این حال رئیس جمهوری ایران نیز به امریکا هشدار داد و در برابر نمایندگان مجلس خبرگان گفت: «جمهوری اسلامی ایران به وظیفه انسانی و دینی خود برای ارسال کمک های انسانی به سوریه در حالت بروز حادثه ای علیه ملت سوریه کمک می کند.»
در همین رابطه گفته می شود که حزب الله در تماس دائم با ایران است تا نسبت به چگونگی واکنش نسبت به حمله احتمالی امریکا به سوریه با تهران هماهنگ باشد. سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله لبنان که به رغم محبوبیت بسیار بالایش در میان ملت عرب به دلیل اتخاذ سیاست های مبتنی بر خط مقاومت در برابر اسرائیل، همچنان به حمایت از اسد ادامه می دهد و در کنار او ایستاده است. حمایتی که به سود منافع ایران نیز تمام می شود.
روزنامه عربستانی عکاظ مدعی شده است که حزب الله تصمیم دارد در صورت موافقت تهران، در صورت حمله امریکا به سوریه به اسرائیل حمله کند. گفته می شود دلیل این حمله جلوگیری از حمله احتمالی اسرائیل به سوریه در سایه حمله احتمالی امریکا به این کشور است.
هشدارهای ایران در حقیقت یادآوری این نکته به امریکایی ها است که جنگ ها همیشه مخاطراتی در پی دارند که ممکن است به هیچ وجه کسی آنها را پیش بینی نکرده باشد و این حقیقتی است که همه باید آن را درک کنند.
تحریریه دیپلماسی ایرانی/11